ANKARA YOLLARI 002 GÖK GÖZLÜ ABİDOS

GÖK GÖZLÜ ABİDOS

Gök gözlü Abidos!
Kıyıdan kıyıya
Teknelerde geze geze yorulmadın mı?

Gençsin, güçlüsün, yiğitsin!
Akaların, Trakların
Güzelleri çoktur biliyoruz!
Şu on beş yılda olan bitenler
Biz yaşlıları yordu:
Çok çabaladın, hiç yılmadın!

Büyük kayıklar yaptırmanı istemedik önce
Dedikodu yaptık yaşlı kadınlar gibi!
Biliyorsun;
İnadına dayanamayıp biz de katıldık sana.

Karılarımız, kızlarımız ne çok çalıştı
Hepimiz yüreklendik
O koca tekneler batmadı denizde
Gökler yardıma yetişti de batmadı hiç!

Kolları, bacakları, yürekleri
Kan dolu gençlersiniz!

Yeğenlerimiz, torunlarımız
Sağırlarımız, topallarımız
Ne de güzel çalıştınız!

Teknelere doluştuğunuzda
Nasıl sevinmiş
Nasıl ağlamıştık!
Şu kara azgın deniz, sizi yutsaydı
Bir koca balığı yutup götürdüğü gibi
Alıp götürseydi hepinizi
Karanlık denizin ardından ya dönmeseydiniz?

Bizler
Analar, babalar, sevgililer
Nasıl çırpınırdık Abidos?
İşte bu yüzden
Hem sevindik hem alkışladık
Hem de ağladık uzun uzun!
Ömrümüzde ilk kez
Siz denizin üstünde kayıp gidince usul usul
Güneş bulutların içinde kıpkızıl batınca
Yine ağlamasın mı bizim gözü sulular
O sevip sevip de aldattığınız kızlarımız!

Biz yaşlılardan bıktığınız için
Çekip gitmek istediniz açıkçası
Gittikçe büyüyen, küçülen dağlar gibi
Yeni mi yeni yurtlar bulmak istediniz
Deli bir ırmak gibi akıp duran denizi
Bilekleriniz, küreklerinizle aştınız
Karılarımız, kızlarımız
Bugün bile gülerler bize!

Biz yenildik sayılır Abidos!
Atalarımız da yenilmişti
Sayıları azdı, atları cılızdı!
Yağmur da yağmış birden
Paslı kılıçlar işler mi düşmana?
Büyük şölenler düzenleyen
Sarp tepelere yerleşmiş olan
Kurnaz Troyalılara karşı bugün bile
Dayanamayız Abidos!

Bir şölende yenen geyik eti tadında
Uyandığımızda kana kana içtiğimiz süt gibi
Evliliğin o ilk gecesindeki gurur gibi
Karşı kıyılara barış götürdünüz
Baban, deden, ne çok kızmışlardı sana!
Düşlerimizde gördüklerimizi yaşattın bize!

Yanıp kül olasıca Troya dışında
Herkesin bizim gibi olduğunu düşünüp dururken
Denizin ötesinde nice güzel insanların
Yaşadıklarını gösterdin bize Abidos!
Biliyoruz gelmedi senin gibi yiğit!
Ünün yayıldı, iyiliklerin geziyor dillerde
Karşı kıyılarda bile seni sevenler artıyormuş
Bunu biz yaşlılar daha iyi anlarız
Nice güzeller
Nice yiğitler de doyamadılar sana!

Gide gele, kıyıdan kıyıya bir köprü kurdun
Daha zengin olduk
Gelinlerimiz şimdi daha güzel
Dillenerek dolaşan çocuklar
Bizim yerimizi alacak bir gün
Tekneler daha da çoğalacak!

Kendimizi bildik bileli
Troya’yı aşamadık Abidos!
Adaların yan yana yüzüp durduğu
Masallarla büyüdük
Şimdi yeni yeni masallar anlatıyor gelinlerimiz
Konuştuğumuz dil, o eski dil değil!

Keşke karşı kıyılara gitmeseydiniz
Yelkenleriniz hep küçük kalsaydı
Kılıçlarınızı orada toprağa
Gömmeseydiniz barış uğruna !
O keskin kılıçlarımız parıldasa
Kalabalık bir ordumuz olsaydı
Hititler gibi başımıza börk geçirmeseydik!
Hitit sazlarını çalmasaydık şölenlerde!
İşte böyle dertlenip duruyoruz Abidos!

Sen başını hep dik tutarsın
Yaşlı baban da sana söz geçiremiyor biliyoruz!
O yaman arkadaşların da öyle
Savaşmayı öğrendiğin amcaların, dayıların toprak oldular
Troyalılar nasıl da kaçtılar senin önünden
Dönüp gelemez oldular, barış geldi topraklarımıza!
Yine başka başka dertler açmışlar başlarına
Bizi unutmuşlar
Başka düşmanlar edinmişler yenebilecekleri
Onlara yenilip belki de barış isteyecekler bir gün!

İyi güzel de Abidos;
Biz ne zaman daha güçlü olacağız?
Senin adını verdiğimiz
Şu küçücük kıyı kentimiz
Ne zaman surlar içine alınacak?
Korku içinde yatıp kalkıyoruz inan!
Savaşçılarımız niçin artmıyor?
Atlarımızı kim çalıyor düzlükten?
Altınlarımızın nasıl artacak?

Çanak çömleklerimizi
Ne güzel süslüyoruz artık
Hititlerden öğrendiğimiz mühür
Öyle güç kattı ki bize
Gelinlerin sayısı da artsın istiyoruz
Biz yaşlılar bunlar olsun istiyoruz Abidos!

Bahar şöleninden sonraki üçüncü gün
Yine tartışalım dünümüzü
Gök Gözlü Abidos!

Karşı kıyının yiğitlerine güvenmek olur mu?
Troya’nın kinine karşı koymak nasıl olacak?
Hititler de bize yüklenirlerse ne yaparız?
Günden güne kalabalıklaşan
Güzel adını verdiğimiz, bu güzel kent
Nasıl korunacak Abidos?

Sen çok gençsin bize göre
Ermiyor aklın düşmanın aklına
Sarı altının, keskin demirin
Kişinin açlığının, ne olduğunu
Kinin bir gün patlayıvereceğini
Bizim kadar bilemezsin Abidos!
Daha doymadın her şeye
Sen Troya’yı bile görmedin Ey Oğul!

Koyu bir sarhoşluk bu seninki!
On yedi yıldan bu yana
Yaşadığımız barış
Karşı kıyılara da sunduğumuz
O kutsal barış
Bir kaç yüz gözcü ile rahat rahat uyuyabildiğimiz
Şölenlerimizi doya doya uzattığımız
Sevgili barış
Artık bile bile
Kimseleri öldürtmeyen barış
Daha ne kadar sürer Abidos?

Büyük tekneler yaptırarak
Düşmanlarına yol göstermiş olmayasın?
Çünkü senin her işin biliniyor
Barışseverliğin
Bir gün kötüye kullanılmasın?

Ta ötelerden
Mikenler, Etrüskler
Büyük büyük teknelere binerek
Bir can kadar değerli altınları almak için
Gün ışıyınca
Akın akın
Geldiklerinde ne yapabiliriz Abidos?

Biliyoruz gelmedi bu topraklara
Senin gibi yiğit
Abidos bil ki düşmanın olmadık işi olmaz!

Sestos’lu, Elaeus’lu gelinlerin görkemi
Hitit’in sazları, güzelleri

Asativadaya'nın barış çağrısı
Anaların tatlı sevinci, uyuşturdu bizi!
Sürekli barış nasıl olur Abidos?
Troyalıların barışı
Aklımızı başımızdan almış olmasın?
Yanlış bilgilerimiz açığa çıkarsa ne yaparız
Barış bozulmaz mı Abidos?

Gençlik ateşi yüceldikçe yücelir
Hiç sönmez sanırsın
Şölenlerle, kadınlarla süslü barış
Yaşın ilerledikçe seni de bunaltır Abidos!

Gönül ister ki sen
Bir gün Troya’ya gitsen
Eritrai kıyılarında denize girsen

Magnesia'da yaylasan

Milet'te acı tatlı neler olmuş

Amazonlar'dan artakalan
Sırtında bir torba ile
Agorada oturup düşünsen
Mermerin egemenliğini görsen

Bilsen ki usta eller

O taşları nasıl da

Keser ince ince

Uysallaşır herşey

Eğer elin de dilin de

Gerektiği gibi yorulursa
İonya evlerinde
Ağırlanıp kalsan Ey Oğul!

Senin yaşadığın uzun bir sarhoşluk Abidos!
Aldatmasın seni hiç kimse!
Gerçekler şu yeşil yaprak kadar acı
Artık yelkenleri indirin
Hiç bir şey tek düze kalmıyor Abidos!
Her şeye bilgece bakmak gerek!
Abidos
Ey Abidos!
(2002)